తల్లీ తనయుల శృంగార రతి కేళి

శివా, అ పాట తూర్పు పడమర చిత్రంలోనిది. ఈపాట అంటే నాకూ చాలా ఇష్టం. శివరంజని రాగంలో స్వరపరిచిన పాట అది. ఎక్కువ వయసు తేడా కలిగిన మనుషుల మధ్య లైంగిక సంబంధాల గురించి సినిమాలో చూపించడం ద్వారా భారతీయ సామాజిక కట్టుబాట్లను సవాలు చేసింది. సినిమా విడుదల కాగానే వివాదాలకు దారితీసింది. ఈ సినిమాలో ప్రసన్న (కమల్ హాసన్) తల్లి వయసున్న భైరవి (శ్రీవిద్య)ను ప్రేమిస్తాడు. ప్రసన్న తండ్రి భైరవి కూతురు రంజిని (జయసుధ) ను ప్రేమిస్తాడు. మిగతా సినిమా ఈ నలుగురి చుట్టూ, వారి సమస్యల చుట్టూ తిరుగుతుంది. తెలుగులో తూర్పు పడమర పేరుతో పునర్మించబడింది. చూసావా శివా అ సినిమా?

చూసానమ్మా అన్నాడు, నవ్వుతూ. కానీ సినిమాలో ముగింపు నచ్చలేదు. శ్రీవిద్య ను కమల్ హాసన్ పెళ్లి చేసుకొంటే బాగుండేది, అన్నాడు.

శివా, నాకూ అలాగే అన్పించింది. పెళ్లి చేసుకోక పోయినా ఆ రెండు జంటలూ లైంగిక సంబంధం అంతర్లీనంగా శృంగారం చూపించాడు ర్శకుడు. చూసే వాళ్ళ ఊహలకే వదిలేశాడు,అన్నది అ తల్లి.

గర్భగుడి చుట్టూ అడుగులో అడుగు వేస్తూ తిరుగుతున్నప్పుడు ఆమె మీద పడిన నిండు పున్నమి వెన్నెల కిరణాలు ఆమె మేని ఛాయని ద్విగుణీకృతం చేశాయి. వన్నె తగ్గని నిగనిగా మెరిసే నున్నటి దేహ కాంతి ఆమెది. ఆ కాంతిలో, దేవుడి ముందు విచ్చుకున్న చేమంతులదో ఆమె పిక్కలు దాటిన సుదీర్ఘ కేశ వాల్జడలో నిండుగా బెట్టిన మరు మల్లెలదో. ఆమె దేహాన్నుంచి వచ్చే మదోన్మత సుగంధమో తెలీకుండా ఉంది అక్కడ వ్యాపించిన మత్తైన సువాసన. పెదవులు మూగబోయి కనులు మాత్రమే ఎదురెదురుగా మట్లాడుకునే వేళ, ఆమె అతనితో వీలైనంతగా కళ్ళు కలపటాన్ని తప్పించ సాగింది. స్త్రీ పురుషుల మధ్యన ఉండే ఒక ప్రణయ శృంగార భావనతో నిండిపోయిoది వాతావరణం. ఈ ప్రణయ శృంగార భావాలకు మూలమైన ఆ పరాత్పరుడి లీలనో, ఏదేమైనా ఒకరి కొకరు నోరు తెరిచి చెప్పకుండా ఇద్దరి మనసులలో ఆ ప్రణయ భావ తరంగాలు చేరాయి. వారి మనసు లో శృంగార భావ తరంగాలు ఉవ్వెత్తున లేచి అలలుగా కుదిపేస్తూ మన్మధ బాణాలు వారిద్దరినీ తాకాయి. మన్మధుని బాణాలకు మహర్షులు సైతం కామానికి దాసులు అవుతారు.

అమ్మా నిన్ను చూస్తుంటే శ్రీనాధుని స్త్రీ వర్ణన గుర్తుకొచ్చింది. ప్రభంధ నాయికలు – అష్టవిధ నాయికల లో అభిసారిక విరహోత్కంఠితలా ఉన్నావు.

నీకు అభిసారిక, విరహోత్కంఠిత లా గురించి కూడా తెలుసా? ఏమిటా వర్ణన, చెప్పు, అన్నది

సొగసు కీల్జడ దాన సోగ కన్నుల దాన
వజ్రాల వంటి పల్వరుస దాన
బంగారు జిగి దాన బటువు గుబ్బల దాన
నయమైన యొయ్యారి నడల దాన
తోరంపు గటి దాన తొడల నిగ్గుల దాన
పిడికిట నడగు నెన్నడుము దాన
తళుకు జెక్కుల దాన బెళుకు ముక్కర దాన
పింగాణి కనుబొమ చెలువు దాన

మేలిమి పసిండి రవ కడియాల దాన
మించి పోనేల రత్నాల మించు దాన
తిరిగిచూడవె ముత్యాల సరుల దాన
చేరి మాటాడు చెంగావి చీర దాన

నేను అంత అందంగా వుంటానా? అన్నది. నీవు వర్ణిస్తుంటే నాలో ఇంత
అందాలు ఉన్నాయా అన్పిస్తుంది.
అంతకంటే ఎంతో బాగుంటావమ్మా, నీ పైన నేను ఒక పద్యం వ్రాశాను. అన్నాడు

నామీదా? ఏమిటా పద్యం చెప్పరా అన్నది
శ్రీమద తల్లి భారతికి కామమదోన్మత ముద్దులాడికిన్‌
సామజ యానకున్‌ మిగుల జక్కని యింతికి కృష్ణవేణికిన్
కమ్మని నీమదా మృతము జుర్రెద కుంభనితంబ సుందరీ
నామది నీదు మోహము క్షణంబును దీరదు తల్లిభారతీ!

అంత మోహమా నామీద నీకు, అన్నది. అవునమ్మా ఇప్పుడు నీవెలా ఉన్నావో చెప్పనా

మహా చీనంలో ప్రత్యేకించి నేయించిన నాజూకు నాచుపచ్చ హోంబట్టుపై, కాంచీపురపు బంగారు బుటాతో మామిడిపిందెల అంచు చీరె, చాటున దోబూచులాడే లేత కుచాగ్రాలను దాచే వ్యర్ధప్రయత్నం చేస్తున్న కుంకుమ రంగు మహాలంక రవపట్టపు రవికె, దానిపై ఆరుపేర్ల సువర్ణ పణహారం, శంఖాన్ని పోలిన మెడచుట్టూ రవ్వల కంఠా భరణం, వసంతర్తాగమనం తెలియజేసే మొదటి మామిడి పిందెవంటి చుబుకంపై మూడు చుక్కల పచ్చబోట్టు, సంకర్షణుని హలాగ్రంలా కోటేరేసిన నాసాగ్రంపై మంచిముత్యపు నత్త్తు, బెత్తెడు జారిన జంట సంపెగలవంటి చెవులపై ఉయ్యాలలూగే కుండలాలు, మహాసాగరమువలె సమస్త భూమండలాన్నీ తమలోతుల్లో దాచగల కాటుకదిద్దిన కళ్ళు, భ్రూమధ్యంలో ఎర్రని దోసపిందె బొట్టు, విశాలమైన పాపిట పచ్చల రావిరేకు, తుమ్మెద రెక్కలను తలదన్నే కచసంపదను ముత్యాల సరాలతోనూ సన్నని కనకాంబరాలతోనూ పేనిన బారెడు జడ, ఎడమ భుజంపై పడగెత్తి నునువైన చామనఛాయ దండను చుట్టిన వాసుకీబంధపు వెండి వంకీ, ముంజేయి నుండి మోచేతి వరకూ తీర్చిన రత్నమయమైన కంకణాల బరువుకు వణికే పల్లవ కోమలములైన బాహువులు, అర్ధచంద్రమను బోలిన నాభిని తనలో దాచిన ఆకాశము వంటి నడుముకు వెండి గంటలు కూర్చిన కెంపుల వడ్డాణ్ణం, కస్తూరికాది పాద లేపనాలతో మిశ్రితమైన లత్తుకతో అరుణకాంతులు వెదజల్లే పాదద్వయం.. రత్న మంజూషపై అవి మోపినప్పుడు చేసిన మణికింకిణుల కణక్కణ నాదాలకు దేవుళ్ళే నిశ్చేష్టులై చూసే అసమాన సౌందర్యరాశీ, అలౌకిక లావణ్యమణీ, కృష్ణవేణీ. నీవే

నీవు మానవ సుందరి కాదు దేవలోకంనుండి వచ్చిన ఇంద్రాణి వా!’ లేక నాగలోకంనుండి వచ్చిన ఉలూచీ దేవియా?’ మచ్చెకంటి, సాగర గర్భాన ఉదయించిన లక్ష్మీదేవివా!’ పీతవర్ణపు చీరెలో వసంతుని సహోదరి, కామునికై వచ్చిన రతీదేవియా?’ నీవు దేవతలనే సృష్టించిన జగన్మాత ఆదిపరాశక్తి స్వరూపమే నమ్మా.

నిన్ను చూస్తుంటే శ్రీ శంకర భగవత్పాద విరచిత శ్లోకంలో, శంకరులు భగవతి శ్రీ లలితాంబికా నూగారునే వర్ణించి నట్లున్నావు.

“యదేత త్కాళిందీ తనుతర తరంగాకృతి శివే
కృశే మధ్యే కించిజ్జనని ! తవ యద్భాతి సుధియామ్ !
విమర్దా దన్యోన్యం కుచకలశయో రంతరగతం
తనూ భూతం వ్యోమ _ ప్రవిశ దివ నాభిం కుహరిణీమ్ !!”

జగన్మాతా ! ఈశ్వరుని ఇల్లాలా ! పార్వతీ ! నీ యొక్క సన్నని నడుము నందు ముందు కన్పడే నూగారు అనే చిన్న వస్తువు, యమునానది యొక్క మిక్కిలి చిన్నదీ సన్ననిదీ అయిన తరంగము వంటి రూపం కలదై , నల్లగా ప్రకాశిస్తూ న్నది. దానిని చూచిన విఙ్ఞులకు నీ కలశముల వంటి కుచములు పరస్పరము ఒరసి కోవడం వలన వాటిమధ్య వుండే ఆకాశము ఆ ఒరపిడికి ఆగలేక, నలిగి పోయి, సన్నగా క్రిందికి బొడ్డు వరకు లక్క జారినట్లు జారినదిగా కనబడు తున్నది.

(కుంభముల వంటి స్తనముల యొక్క పరస్పర సంఘర్షణ వల్ల వాటి మధ్య ఉండే నీలి రంగు గల ఆకాశం , నలిగి కరిగి, నాభి వరకూ జారిందనీ, దానిని చూచిన విఙ్ఞులు రోమావళి అని చెపుతున్నారని భావము. )

సౌందర్య లహరి శ్లోకము – 78 ఈ శ్లోకం లో భగవతి నాభి వర్ణించబడింది .

“స్థిరో గంగావర్తః _ స్తన ముకుళ రోమావళి లతా
కలావాలం కుండం _ కుసుమ శరతే జోహుత భుజః !
రతే ర్లీలాగారం _ కిమపి తవ నాభి ర్గిరిసుతే
బిలద్వారం సిద్దే _ ర్గిరిశ నయనానాం విజయతే !!”

తల్లీ! పార్వతీదేవీ ! నీ నాభి, కదలిక , వినాశమూ లేని స్థిరమైన గంగానది లోని నీటి సుడి . నీనాభి స్తనములనే పూలమొగ్గలను పూసిన నూగారు అనే తీగకు పాదు . నీ నాభి, మన్మథుడి తేజస్సు అనే అగ్నికి హోమ గుండము. నీ నాభి, రతీదేవికి క్రీడాగృహము. నీ నాభి ఈశ్వరుని నేత్రముల యొక్క తపస్సిద్ధికి గుహాద్వారము. ఈ విధంగా నీ నాభి వర్ణించడానికి వీలు కానంత (అనిర్వాచ్యమైన) శోభను కలిగి ప్రకాశిస్తున్నది.

సౌందర్య లహరి శ్లోకము – 79

ఈ శ్లోకము లో శంకరులు జగన్మాత యొక్క సన్నని నడుము వర్ణించారు.

“నిసర్గ క్షీణస్య _ స్తనతటభరేణ క్లమజుషో
నమన్మూర్తే ర్నారీతిలక శనకై స్త్రుట్యత ఇవ
చిరంతే మధ్యస్య _ తృటిత తటినీ తీరతరుణా
సమావస్థాస్థేమ్నో _ భవతు కుశలం శైలతనయే !!”

నాభికి దిగువన నుండు అధో లోకములను ఎగువన వుండు ఊర్ధ్వ లోకములను ఈ కటి ప్రదేశము సంధాన పరచును. ఈ రెండు లోకములకు
మధ్య సంతులనత నడుము దగ్గర చక్కగా సూచితమగును.ఈ సంతుల
నతను సూచించే భాగము కనుకనే జ్యోతిశ్శాస్త్రము నందు ఈ కటి
ప్రదేశము తులారాశికి సంబంధించినది గా చెప్పుదురు. ఇక పైన ఉండు
స్తనములకు క్రింద ఉండు పిరుదులకు మధ్యవుండు ఈ సన్నటి కటి భాగము చక్కని పొందిక తో సౌష్టవ అమరికను సూచించును. అందు చేతనే సన్నని నడుము సాముద్రిక శాస్త్రము నందు మంచి లక్షణం గా చెప్పబడింది .

అమ్మ వారి కటిస్థలము కృశించినట్లు ఉండును. అనగా సన్నగా వుండును. శరీరాకృతికి చక్కని అందము చేకూర్చును.

“లక్ష్యరోమలతాధారతాసమున్నేయమధ్యమా”
అని లలితాసహస్రనామాలలో అమ్మ వారికి ఒక నామము కలదు.
“పైకి ఎగ బ్రాకెడు లతవలె కనబడు నూగారు (రోమరాజి) అగ్రమునందు ఫలములవలె స్తనములు కనిపిస్తాయి.

కాబట్టి ఇట్టి నూగారు అను లతకు వెనుక సన్నముగా నైననూ ఒక ఆధారము ఉండి తీరవలెను. ఆ ఆధారమునే నడుము గా అనుకొన వలసి వచ్చును. అన్నంత సన్నముగా అమ్మవారి నడుము ఉండునట!

ఆహా! శివా, ఇంత అందం నాలో ఉందని నీవు చెబితేనే తెలిసింది. శివా, నన్ను జగన్మాత ఆదిపరాశక్తి స్వరూపమే అన్నావు. నా లోని అణు వణువును వర్ణిస్తన్నావు. జగన్మాత నే శివుడు పెళ్లి చేసుకొన్నాడు.
నీవు అ పరమ శివ స్వరూపమా?

నవయువకుడైన అతడిని, అతనికి కన్నతల్లి అయిన నలభై యేళ్ళ ఆమె ప్రౌఢ మనస్సునీ మన్మధ శరాలు మీటుతున్నాయి. మనస్సు చెప్పిన దానికి వివేచన జత చేసే ప్రౌఢ వయసు ఆమెది. మనసు కోరిన దానిని సొంతం చేసుకునే యవ్వనం అతనిది. చొరవ చెయ్యటానికి జంకే వరస అతనిది. అతడిని అనువు గాని చొరవ చేయకుండా చూసే భాద్యత ఆమెది. ఆ దేవుని సమక్షంలో ఏది జరిగినా ఆయన అనుమతి లేకుండా అనుగ్రహం లేకుండా మాత్రం జరగవు కదా.

నెమ్మది నెమ్మదిగా వారిద్దరి మధ్యన దూరం తరిగి పోతూంది. కారణం అతను వేగంగా నడవటం కాదు ఆమె మందగమన కావటమే. గర్భగుడికి ముందర ఉన్న ప్రధాన మటపం లోకి ప్రవేశించింది. ఆమె పెద్ద సళ్ళు, పిర్రలు ఊగుతుంటే, నిడుపాటి నల్లని వత్తైన కురుల వాల్జడ పిరుదలు దాటి లావైన జఘనాలు గుండ్రటి ఎత్తైన విశాలమైన పిర్రల మీదుగా పిక్కల దాకా అటూ ఇటూ లయబద్ధం గా సయ్యాట లాడుతూ కదులుతుంది. వాల్జడ నిండుగా లంకరించిన మల్లె మాలల సుగంధం గాలి లో వ్యాప్తి చెంద పుత్రునిలో శృంగార భావతరంగాలు ఉవ్వెత్తున చెలరేగాయి.

గర్భ గుడి ద్వారానికి అతి సమీపంలో నిలిచింది ఆమె. ఆమె గుండె కొట్టు కుంటున్న చప్పుడు ఆమెకే స్పష్టంగా వినిపిస్తుంది వెనుక నుంచి చేరువౌతున్న కొడుకు అడుగుల చప్పుడుతో పాటుగా. ఆ అడుగులు అత్యంత సమీపానికి వచ్చి ఆగాక ఆమె కళ్ళుమూసుకుని చేతులు జోడించి ఎదురుగా ఉన్న స్వామివారి విగ్రహానికి నమస్కరించింది. ఆమె హృదయ స్పందన ఆమెకి తెలుస్తూనే ఉంది. తలతిప్పి పక్కకి చూసింది, దేవునికి నమస్క రిస్తున్న కొడుకు తల్లి వైపు చూశాడు. ఇద్దరు కళ్ళూ కంపిస్తున్న ఎదుటివారి పెదవులని చూశాయి. పలక లేని భావాలు మాటలుగా రాని వేళ ఆ భావాల తీవ్రతని అందించటానికి మరేదో కావాలని తపన పడే అధరాల ప్రకంపన అది. ఆమె ఒక లిప్త కాలం కొడుకు కళ్ళల్లోకి చూసింది. స్త్రీ మాత్రమే పురుషుడి కళ్ళల్లో చదవ గలిగిన భావాలు అవి.

ఆమె చూపులు కిందకి దించింది, అవి గుడి గడపని తాకుతున్నాయి. మదువైన స్పర్శ ఆమె కుడి భుజం మీద తాకింది, చాలా సున్నితమైన స్పర్శ తగిలీ తగలనట్లుగా. ఆమె రక్తం పరుగులు పెట్టింది. ఆమె దేహం ఒక్కసారి బిగదీసుకుని మళ్ళి మాములుగా అయింది. నరనరాల్లో విద్యుత్తు ప్రవహించి నట్లున్న ఆమె వంచిన తల ఎత్తలేదు. అతని చెయ్యి ఆమె భుజం మీద నుంచి నెమ్మదిగా జారి నునుపైన జబ్బల మీదుగా మోచేతిని దాటి చెయ్యందుకున్నాడు. నెమ్మదిగా వెనుకకు అడుగులు వేశాడు. అతనితో పాటే ఆమె, అడుగులు వేసింది. ఇద్దరూ మంటపం మధ్యలోకి వచ్చారు. ఆ సమయంలో మంటపం నడి మధ్యన వారు దిగి వచ్చిన శివ పార్వతులు, రాధాకృష్ణుల వలె, రతీ మన్మధుల వలె, తారా శశాంకుల వలె ఉన్నారు.

సిగలొ.. అవి విరులో.. అగరు పొగలో.. అత్తరులో..
మగువ సిగ్గు దొంతరలో.. మసలె వలపు తొలకరులో..
ఎదుట నా ఎదుటా ఏవో సోయగాల మాలికలు..
మదిలోనా గదిలోనా… మదిలోనా గదిలోనా…
మత్తిలిన కొత్త కోరికలూ…నిలువనీవు నా తలపులు..
నిలువనీవు నా తలపులూ.. నీ కనుల ఆ పిలుపులూ..
జరిగి ఇటు ఒరిగీ… పరవశాన ఇటులే కరిగి
చిరునవ్వుల అర విడినా.. చిగురాకు పెదవుల మరిగీ..
మరలి రాలేవు నా చూపులూ.. మరీ మరీ ప్రియా ప్రియా
మరలి రాలేవు నా చూపులూ.. మధువుకై మెదలు తుమ్మెదలూ…

అతను వంచుకున్న తల్లి ముఖం లోకి తేరపార చూశాడు, ఆమె అతని కళ్ళలోకి చూడలేక పోయింది, నెమ్మదిగా అతని చేతిలో చెయ్యి ఉంచే అక్కడనే మంటపంలో కింద కూర్చుంది. కాళ్ళు ఒక పక్కగా మడిచి వాలుగా అతని వైపుగా వాలి కూర్చుంది ఆమె. కన్నులు అరమోడ్పు లౌతున్నవేళ తల్లి వెంటే అతను కూడా ఆమె పక్కనే కూర్చున్నాడు. చీర అంచుల వెంబడి మొగ్గ తొడిగిన పద్మాల్లా ఉన్న తల్లి పాదాలని తన కుడి చేతితో తాకాడు.

ఆమె కాలి వేళ్ళని దగ్గరగా మడిచింది, కొడుకు స్పర్శ ఏ భావాలను ఆమెలో కదిలించిందో మరి అప్పుడు. తన కుడి చెయ్యి తల్లి పాదాల మీద ఉండగానే అతను తన ఎడం చేతిని తల్లి భుజంమీద వెయ్యాలని చాపాడు. అది ఆమె మెడ కింద రవిక కప్పని ప్రాంతంలో తాకింది. ఆమె ఒక్కసారిగా నిటారుగా అయ్యింది, ఏవో ప్రకంపనలు ఆమె వెన్నులో నుంచి పాకి వళ్ళంతా ప్రసరించాయి. అతని చెయ్యి నెమ్మదిగా కదిలి ఆమె భుజం మీదకి చేరుకుంది. ఒక్క సారి తల్లి భుజం మీద నొక్కి ఆమెను దగ్గరగా పొదువు కున్నాడు అతను. ఆమె కొడుకు గుండెల మీదకి చేరుకుంది.

నలభై రెండు సంవత్సరాల నిండు స్త్రీత్వం పొంగారు ప్రౌఢ, పిక్కలు దాటిన నల్లని వత్తైన పొడవాటి వాల్జడలో తురిమిన మత్తెక్కించే తెల్లని మల్లెలు, నిండైన అవయవ సంపదతో అలా గుండెల్లో ఒదిగితే తట్టుకోగలిగే స్థైర్యాన్ని అతనికి ఆ దేవుడే ఇచ్చాడో లేక పార్వతీ దేవి రూపమైన తల్లే అతనికి చనుబాల నిచ్చినప్పటినుంచీ, గోరుముద్దల పెట్టినప్పుడు రంగరించి పెట్టిందో. తల్లిని గట్టిగా హత్తుకొన్నాడు. చిన్నతనము నుంచీ తల్లి అందాలను చూస్తూ యెన్నోసార్లు తల్లిని రమిస్తిన్నుట్లు ఊహిస్తూ హస్తప్రయోగం చేసుకొన్న కొడుకు, ఇప్పుడు అ తల్లి తన కౌగిలి లో ఒదిగి పోతే…అ అపురూప సౌందర్య రాశి అతనికి తల్లి ఐనా ప్రౌఢ పొంగుల స్త్రీ, అతను యవ్వనంలోవున్నమగాడు. బిగికౌగిలి లో ఆమె స్థనాలు అతని గుండెలకు తాకుతున్నాయి.

రాధమ్మ కృష్ణుని సందిట చేరినట్లున్న ఆమనోజ్ఞ స్థితిలో ఒక్క క్షణ౦ అనుభూతి చెందిన తరువాత ఆమె పాదాల మీద ఉన్నతన కుడి చేతిని తీసి తల్లి భుజం మీద ఉన్న పైట మీద వేశాడు. కొడుకు తన పైట లాగేస్తూ ఉంటే ఆమె కొద్దిగా తలెత్తి మరల తల దించుకుంది. ఆ ఒక్క క్షణంలో అతను చేతితో తల్లిని బలంగా పొదివి పట్టుకుని ఆమె పైటని తన రెండవ చేతితో సున్నితంగా లాగేశాడు. పైట చెంగు జారి ఆమె వడిలో పడింది, అప్పుడు ఆమెలో కోరికని దాచలేక దాచలేక దాస్తున్న ఆమె నిండైన స్థనాలను కప్పిన రవిక. కోరికతో నిండిన స్థనాలు ఆమె తీసుకునే బరువైన శ్వాసకి నిండుగా పొంగుతోంది. ఆమె తన రెండు చేతులను అడ్డుగా పెట్టుకునే ప్రయత్నం చేయబోయింది కానీ అతను వారించాడు. తల్లి ఎడం చేతిని తన ఎడమ చేతితోనూ, ఆమెకుడి చేతిని తన కుడిచేతితోనూ పట్టుకున్నాడు, ఆమె కళ్ళు మూసుకుని పొంగారు పాలిండ్ల బిగువులని అతని కళ్ళ ముందు నిలిపింది. ఆమె పాలిండ్లనుకొడుకు కాంక్షగా ఆశతో చూస్తున్నాడు.

వారిద్దరినీ ఆపరాత్పరుడు, ఆదిమాత చూస్తున్నారు. శృంగార రతికేళి వాంఛతో తాను సృష్టించిన పుత్రుడు శివుడు నే పెళ్లాడిన పార్వతీమాత భూమిపై భారతీదేవి రూపంలో పుత్రుడు తో సంగమించ బోయే అ అపురూప దృశ్యాన్ని చూస్తూ శివుడు పార్వతీదేవి తో అన్నాడు చిరునవ్వుతో, వారిద్దరూ మన అంశ తో భూమి లో జన్మించారు. ఆమె సంపూర్ణ స్త్రీ సౌందర్య శుభ లక్షణాలు గల స్త్రీ. నీ అంశ తో జన్మించింది

స్త్రీ యొక్క సర్వాంగాలు సౌందర్య శోభితాలుగా ఉండాలి. శివుడు పార్వతితో చెప్పిన సంపూర్ణ స్త్రీ సౌందర్య శుభ లక్షణాలు:
మదపుటేనుగు వంటి నడక (గజగామిని) కలిగి, బాగా గుండ్రని ఎతైన పిరుదులు (కుంభనితంబిని=బోర్లించిన కుండల్లాంటి పిర్రలు) కలిగి బాగా సన్ననైన నడుము కలిగి, ఒకదానినొకటి ఒరుసుకునే ఎతైన గుండ్రని వక్షోజాలు కలిగి వుండాలి. ఎక్కువ లావు, ఎక్కువ సన్నము లేక మధ్యమ స్థాయిలో వుండి, తల పైన, మర్మ స్థానాలలో తప్ప మిగిలిన దేహ భాగాలలో అనవసర రోమాలు లేకుండా చర్మమంతా నునుపుగా, మెరుపుగా ఉండాలి. నల్లగా వత్తుగా మృదువుగా మెరిసే పొడవైన కురులు (సుదీర్ఘ కుంతల) పిక్కలు దాటేలా, సమతలమైన భూమి మీద నడిచేటపుడు అడుగు జాడలు స్పష్టంగా కనిపించే పాదాలు కలిగి వుండి, బొటన వేలంత ప్రమాణంగా ప్రధాక్షినాకృతి లో సుడి కలిగిన లోతైన నాభి(నతనాభి, బొడ్డు) వుండాలి. రావి ఆకు ఆకృతి వలె వుండే భగము(యోని) గల స్త్రీ శుభాంగి అనబడుతుంది. భగాధరాలు విరిసిన పుష్పదళాలు వలె, కీలము పుష్ప కీలము లా పెద్దగా కన్పిస్తూ గులాబి రంగులో ఉండాలి. ఒకదానినొకటి కలుసుకోని కనుబొమ్మలు విల్లంబుల వలె కలిగి, అధరాలు నిండుగా పెద్దగా తడి దేరి వుండాలి. ఇప్ప పువ్వుల వలె నిగనిగలాడే చెక్కిళ్ళు , శరీరం పైన నరాలు, రోమాలు కనిపించకుండా వుండాలి. నీలో వునన్న లక్షణాలు
ఇవే. విశ్వం లో అత్యంత సౌందర్య రాశివి నీవే నమ్మా. నీ లోని సౌందర్యం తో భూలోకం లో జన్మించింది ఈ భారతీదేవి.

ఇన్నాళ్ళకు వారిని సంగమించేలా అనుగ్రహించావా స్వామీ, అడిగింది పార్వతీ దేవి. ఇన్నాళ్ళకు అతను నవ యవ్వనం తో ఆమె స్త్రీత్వ అందాలను అనుభవించి ఆమెను తృప్తి పరచడానికి సిద్ధమయ్యాడు, అన్నది జగన్మాత.

తల్లీ, మన అంశతో జన్మించిన ఆ తల్లీ తనయుల ప్రప్రధమ శృంగార రతి కేళి మన ముందే జరగాలని ఇన్నాళ్లూ ఆగాను. అందుకే ఇన్నేళ్ళకు ఆ తల్లీ తనయులు మన ఆలయానికి రావాలనే సంకల్పం కల్గించాను. మన సన్నిధి లో వారిద్దరూ అనంత శృంగార రతి కేళీ విన్యాసానికి నాంది ఈ రాత్రే అన్నాడు శివుడు.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *