తల్లీ తనయుల శృంగార రతి కేళి

దైవసంకల్పం శృంగార రతి కేళి
తల్లీ తనయుల శృంగార రతి కేళి –
అమలిన అత్యంతానురాగ అక్షయ ఆత్మీయానుబంధ అపురూప అనుపమాన అనిర్వచనీయ, అలౌకిక ఆత్మానంద అనూహ్య అద్భుత అజేయ అద్వితీయ అలౌకిక అగణిత అపూర్వ అతులిత అనన్య అసమాన ఆసామాన్య అమోఘ అకళంకింత అనంత అనుభూతి అనుభవం. అజేయ అనందోత్సాహానుబంధం. అనురాగ సంగమ సమాగం. నిరుపమాన మనోజ్ఞ సంభోగం.

తల్లీ తనయుల శృంగార రతి కేళి అద్వైత అద్వయ తాదాత్యం. తమి తీరని తన్మయత్వం తమకం. అనురక్తి అనుగు, అనురక్తి, అనురతి, అనురాగము, అభిమతి, అభిమానము, అరులు, అర్మిలి, ఆదట, ఆప్యాయము, ఇంపు, ఆబంధము, ఎలమి, కూరిమి, గారాబము, గారము, గోము, నెనరు, నెమ్మి, నెమ్మిక, నెయ్యము, ప్రణయము, ప్రియత్వము, ప్రియతనము, ప్రీతి, ప్రేమము, మక్కువ, మచ్చిక, మమకారము, మమత, మారాము, మాలిమి, ముచ్చట, మురిపెము, ముసిమి, వలపు, వాత్సల్యము, వ్యామోహము

ఏన్నో యేళ్ళ తరువాత భారతీదేవి ఆ గుడికి వచ్చింది. తను పుట్టి పెరిగి ఆడిపాడిన ఊరు. బాల్యజ్ణాపకాలు పెనవేసుకు పోయిన శివాలయం చాలా పాతది. జీర్ణావస్థలో ఉన్న గొప్ప దేవాలయాల్లో అది ఒకటి. విశాలమైన ప్రాంగణం. అపురూప శిల్ప కళా నిలయం. ఒకప్పుడు ప్రసిధ్ధి బొందిన ప్రాంతమని, యుగాల క్రిందట దేవదేవుల చేత పూజ లందుకున్న పుణ్య స్థలం. ఇప్పుడైతే ఆమెకి చిన్ననాటి జ్ణాపకాల నిధి. బాల్యం దాచుకున్న అపురూప స్మృతుల భరిణె.

ఉన్నత విద్యాభ్యాసం చేసి నగరంలో ఉన్నతోద్యోగంలో ఉన్న ఆమెకి ఇన్నాళ్ళూ సంసార బాధ్యతలు, కెరీర్ తో సరిపోయింది. కొడుకు పెరిగి పెద్దయ్యాక ఆమెకి స్వస్థలం లోని ఆలయానికి రావడానికి వీలు చిక్కింది. కొడుకు శివని వెంట బెట్టుకుని ఆ రోజు సాయంత్రం గుడికి వచ్చింది.
చాలా పెద్ద గుడి అయినా వచ్చిపోయే భక్తులు తక్కువే. ప్రశాంత మైన చిరుగాలి కదలికలకు చిరు సవ్వడులు చేసే గుడి గంటలు, నిర్మలమైన ప్రశాంత వాతావరణం భగవంతుని సాన్నిధ్యాన్ని అనుభభావించేలా చేస్తాయి. ఆ వేసవి సాయంత్రం ఇంకా చీకటి పడలేదు. అడుగడుగునా అద్భుత మైన శిల్ప కళతో అలరారే ఆ దేవాలయంలో కళాసృష్టి కని పిస్తుంది. బాల్య జ్ణాపకాలు ఆమె సొంతం. ఇప్పుడు వాటిని తన కొడుకుకి వివరిస్తూ తన చిన్నతనంలో ఆ దేవాలయానికి వచ్చినప్పుడు ఎక్కడెక్కడ కూర్చునేవారో, అప్పటి తన జ్ణాపకాలు, చిన్న తనంలో తన ఈడు వారితో ఆడిన ఆటలు అన్నీ వివరిస్తూ ముందుకు సాగుతూంది ఆమె, ఆమె వెంట కొడుకు.

నలభయవ పడిలో కూడా ఆమెలో ఉత్సాహం ఇసుమంతైనా తగ్గలేదు, చిన్న తనాన్ని గుర్తుచేసే చోట ఆమె కన్నెపిల్ల కన్నా ఉత్సాహంగా ఉంది. ఒక్కొక్క మంటపాన్ని పరిచయం చేస్తూ, ఒక్కొక్క ద్వారం విశిష్టతనీ వివరిస్తూ ఆమె వెళుతూ ఉంటే తన నగర జీవితపు బాల్యంలో ఎప్పుడూ చూడని ఒక కొత్త లోకానికి చేరు కున్నట్లు అప్రతిభుడై అతను ఆమె వెంటే సాగాడు. గుడి స్థంభాలపై వున్న రతి క్రీడా శిల్పాలను చూసారు.

సువిశాలమైన మంటపాలతో ఉన్న దేవళాన్ని చుట్టి వచ్చేసరికి వారికి ఎంత సేపు అయ్యిందో కూడా గమనించలేదు. చిట్ట చివరి స్థంభం దాటి ప్రధాన ద్వారం దగ్గరికి వచ్చే టప్పటికి గానీ వారికి అర్ధం కాలేదు ద్వారం అప్పటికే మూసి వేశారని.

దేవాలయం మూల మూలలకి వెళ్ళిన వారికి సమయం తెలియలేదు. ప్రధాన ద్వారం 8:30 కి మూసి వేస్తారన్న విషయం మర్చిపోయింది. ఇద్దరూ గుడిలో చిక్కుకుపోయారు. ఫోన్ చేసి ఎవరినైనా పిలవవచ్చు. కానీ ఒకసారి మూసిన తలుపులు తెరవడం ఆ గుడి సాంప్ర దాయం కాదు. మరునాడు ప్రభాత కాలాన సుప్రభాత సేవతోనే స్వామి వారి ఆలయం తెరుస్తారు.

ఆమెకు చిన్నప్పటి సంఘటన గుర్తుకు వచ్చింది. చిన్నగా నవ్వి, శివా, నాకు పదేళ్ళ వయస్సు లో ఈ దేవాలయంలో గుడిలో ఆడుకొంటూ తలుపులు మూసే వేళకి నేను లోపలే ఉండి పోయాను. బయటకి వెళ్ళిన వారు నా గురించి మర్చిపోయారు, ఇంటికి వెళ్ళిన తరువాత గానీ మా వాళ్ళకి గుర్తు రాలేదు నా గురించి. మీ తాతయ్య గారికి నేను గర్భగుడిలో దేవుని సన్నిధి లో భద్రంగానే ఉంటానని తెలుసు. కానీ చిన్న పిల్లను కదా ఒక్కదాన్నే భయపడతానని దేవుడిని ప్రార్ధించారు.ఏమని మొక్కుకొన్నారో తెలుసా? నేను భయపడకుండా తెల్లారి పొద్దున క్షేమంగా ఉంటే అలయంలో ఉన్న నూట ఎనిమిది స్థంభాలకు న చేత అర్చన చేయిస్తా మని మొక్కుకున్నారు. ఇప్పటి వరకు అ మొక్కు తీర్చుకోవడం నాకు వీలు కాలేదు అన్నది.

కొడుకు నవ్వి, అమ్మా ఈ కాలంలో కూడా అవన్నీ నమ్ముతావా అన్నాడు.

ఇది నమ్మకం గురించి మాత్రమే కాదు. ఒక ఆచార నిబద్ధతకి మనం ఎంతగా కట్టుబడి ఉంటాము అనేది. మనిషిని జీవితంలో నిలబేట్టేది, ఇతరుల నుంచి భిన్నంగా తయారు చేసి విజేతగా నిలబేట్టేది నిబద్దత మాత్రమే. మన సాంప్ర దాయాలు పద్దతులూ అన్నీ నిజంగా దేవుని దగ్గరకు చేరుస్తాయో లేదో కానీ మనలొ క్రమశిక్షణ, ఉన్నత విలువ లని నిలబెట్టటానికి దోహదం చేస్తాయి” అన్నది.

కొడుకు కొంచెం సేపు తల్లి కళ్ళల్లోకి చూసి “నిజమే అమ్మా” అన్నాడు. ఆమె హ్మ్మ్ ఆకలేస్తుందా అని అడిగింది. అతను చిరుమంద హాసం చేశాడు.
అడగక పోయినా ఆకలి గురించి తెలుసుకునేది అమ్మ. ఆమె ముందు నడుస్తూ ఉంటే అతను ఆమెను అనుసరించాడు. గర్భగుడి ప్రధాన ద్వారం దగ్గర ఆనాటి దేవుని ప్రసాదం చక్రపొంగలి పులిహోర దద్దోజనం ఉన్నాయి. ఆ పక్కనే మినప గారెలు. ఆమె దగ్గరకు వెళ్ళి భగవంతునికి నమస్కరించి భక్తి భావంతో ఆ ప్రసాదం పళ్ళాలు అందుకుంది.

కొడుకు కొంచెం దూరంలో నిలబడి భగవంతునికి నమస్కరించాడు. ఆమె కొంత ప్రసాదం దేవుని దగ్గర ఉంచి, మిగతాది తీసుకుని గర్భగుడి పక్కన ఉన్న మంటపంలోకి వచ్చింది. దేవుడు అన్ని చోట్లా ఉండలేక తనకు బదులుగా తల్లిని సృష్టించాడంటారు. ఆ దేవాలయం లో తన ప్రతిరూపం మాతృమూర్తే అని అనిపించిందేమో ఆ పరాత్పరుడికి ఆమె ద్వారా అతనికి భోజనం అందించాడు. వేరే ప్లేట్లేమీ లేక పోవటంతో ఇద్దరూ ఒకే కంచంలో కలిసి తిన్నారు. మధ్య మధ్యలో ఆమె అతనికి గోరు ముద్దలు పెట్టింది.

తిన్న తరువాత దేవాలయంలో ఒక మూలగా ఉన్న నీటి కుళాయి దగ్గర చేతులు, పళ్ళాలు కడిగారు. తాగటానికి మంచినీళ్ళు మాత్రమే కాదు తియ్యని కొబ్బరి నీళ్ళు కూడా లభించాయి. కానీ వినటానికే చిన్న చప్పుడు కూడా లేదు. ద్వారాలు మూసి ఉన్న ప్రధాన ఆలయంలో చిన్న మాట మాట్లాడినా చటుక్కున ప్రతిధ్వనిస్తుంది. అందుకనే ఇద్దరూ అవసరమైనంత వరకే చిన్నగా మాట్లాడుతున్నారు.బోర్ కొడుతోందా అని అడిగింది, ఇద్దరూ పక్కపక్కనే కూర్చుని ఉన్నప్పుడు. అదేమీ లేదు, నీకు బోర్ గా ఉందా అని అడిగాడు. ఆమె నవ్వింది. ఇంతలో ఎక్కడ నుంచో పాట వినిపిస్తుంది.

మౌన మేలనోయి ఈ మరపు రాని రేయి, అంటూ అలనాటి అద్భుత గీతం ఆ గుడిలోని నిశ్శబ్దంలోకి పరుచుకుపోతోంది.

మౌనమేలనోయి ఈ మరపు రాని రేయి,
ఎదలో వెన్నెల వెలిగే కన్నుల తారాడే హాయి లో…
ఇంత మౌనమేలనోయి ఈ మరపు రాని రేయి
పలికే పెదవి వణికింది ఎందుకో, వణికే పెదవీ వెనకాల ఏమిటో,
కలిసే మనసులా విరిసే వయసులా విరిసే వయసులా,
నీలి నీలి ఊసులు, లేత గాలి బాసలు ఏమేమో అడిగినా,
హిమమే కురిసే చందమామ కౌగిటా, సుమమే విరిసే వెన్నెలమ్మ వాకిటా, ఇవి ఏడడుగులా వలపు మడుగులా కన్నె ఈడు ఉలుకులు,
మౌన మేల నోయి ఈ మరపు రాని రేయి.
ఎదలో వెన్నెల వెలిగే కన్నుల తారాడే హాయి లో
ఇంత మౌన మేల నోయి ఈ మరపు రాని రేయి…

ఆ పాట ఆమెకి చాలా ఇష్టం. తొణకని నిండు గోదారి లాగా ఉండే ఆమె కావ్య నాయిక వచ్చిందా అన్నట్లు ఉండేది. ఇప్పటికీ ఆమె లో అపురూప సౌందర్యం చెదిరిపోలేదు సరికదా వయస్సుతొ వచ్చిన పరిపక్వత మరింత అందాన్నినిండుదనాన్ని తెచ్చింది.

గాలిలో ఆ గీతం సుడులు తిరుగుతూ ఉంది. ఆపాటలోని భావుకత్వం ఆమెతో పాటుగా ఆమె కొడుకుని కూడా తాకుతోంది. వేటూరి కలం నుంచి జాలు వారిన భావకవిత్వం వారిద్దరి హృదయ తీరాలను మీటుతూ ఉంటే బాలు, జానకిల గళ ద్వయం ఆ భావు కత్వానికి ఆవేశాన్ని అద్దుతోంది. ఆ గానా మృతం ఎదలో వెన్నెలగా మారి వెలిగే కన్నులలో ప్రతిఫలిస్తూ తెలియని హాయిని రేపుతోంది. కానీ నిశ్శబ్దం, చెవులు వినలేని మదిలోవారిద్దరికీ అనుభూతి లోకి వస్తోంది.

చిరుగాలి ఆమె ముంగుర్లను మెల్లగా తాకుతూ పైకెగరేస్తూ ఉంటే పసిడి నిమ్మపండు రంగు బంగారు జరీ అంచు చీరెలో మనోహరంగా మనోజ్ఞo గా దివి నుంచి భువికి దిగి వచ్చిన సంపూర్ణ సౌభాగ్య సునయన సువిశాలనేత్ర సుహాస సుమధురామృతాధర సుగంధ శుభాంగ సుదీర్ఘ సుకేశవేణీభర కుంతల సమున్నత నిమ్నోన్నత నతనాభి ఘనజఘన సువిశాల కటికుచోదృత్వ స్త్రీత్వ సోయగ సుందర శోభన శృంగార రతిదేవత లా ఉంది.

తెల్లని చీరఁ గట్టి ఘన తేజపు మోమునఁ బొట్టుఁ వెట్టి యా
కళ్ళకు కాటుకద్ది తన కాలిన గజ్జెలు ఘల్లుఘల్లనన్
మెల్లగ దారిలో నడువ పిర్రలు చన్నులు నూగుచుండగన్
నల్లని కేశసంపదలు తొడలు దాటగ నాట్య మాడగన్

ఆమె చంచరీక చికుర.(తుమ్మెదల వంటి నల్లని కేశపాశము కలది)

తతనితంబాభోగ ధవళాంశుకములోని,
యంగదట్టపుఁ గావి రంగు వలన
శశికాంత మణిపీఠి జాజువాఱఁగఁ గాయ,
లుత్తుంగ కుచపాళి నత్తమిల్లఁ
దరుణాంగుళీ ధూతతంత్రీస్వనంబుతో,
జిలిబిలిపాట ముద్దులు నటింప
నాలాపగతిఁజొక్కి, యరమోడ్పుఁగనుదోయి,
రతిపారవశ్యవిభ్రమము దెలుపఁ

బ్రౌఢిఁ బలికించు గీత ప్రబంధములకుఁ
గమ్రకర పంకరుహ రత్న కటక
ఝణ ఝ ణధ్వని స్ఫూర్తి తాళమానములు
గొలుప నింపు దళుకొత్త వీణ వాయింపుచుండి

ఇద్దరికీ ప్రేమానురాగాత్మీయానుబంధానుభూతి, అనూహ్య భావాలేవో వారిద్దిరి మనసులని తాకుతూ ఉంది. నిశ్శబ్దాన్ని చేధించటానికి కాబోలు అతను ఏదో ఒకటి మాట్లాడటానికి ప్రయత్నించాడు కానీ నోరు పెగలలేదు, ఏమి మాట్లాడాలో అర్ధం కాని అతని పరిస్థితి ఆమె గమనించింది.

రెండు మనసులు మాట్లాడు కునే చోట, రెండు హృదయాలు ఊసులాడాలని తపించే వేళ నోటి మాటలు బయటకి రావటం కష్టం. మౌనమే మాటగా మారిన ఆ స్థితిని ఆమె గమనించింది.

నెమ్మదిగా అడుగులో అడుగులు వేసుకుంటూ ముందుకు వెళ్ళింది. అతని చూపులు దిగి వచ్చిన శోభన శృంగార దేవత లాంటి కన్నతల్లి అందాలను చూస్తున్నాయి. ఆమె రెండు అడుగులు వేసి నెమ్మదిగా గర్భ గుడికి ఉన్న ఒక స్థంభం చాటుకు కనుమరుగవ్వ బోయింది, కానీ ఆమె తన దృష్టి పథం నుంచి తప్పి పోకుండా ఆమెను అనుసరించాడు.

ఆమె చేతిని పట్టుకొని ముందు అతను నడుస్తున్నాడు. మంద గమని, గజగామిని తల్లి అతని వెంట నడుస్తుంది. అతని అడుగు పడినప్పుడల్లా ఆమె అడుగూ పడుతంది. పాణి గ్రహణంలా సప్తపదిలా మంటపంలో అతను ఆమె చేయి పట్టుకొని ఏడడుగులు నడిచారు. పరస్పరం అనురాగంతో చేసుకునే గాంధర్వ వివాహం జరిగింది. పరియణం, ఉద్వాహం, కళ్యాణం, పాణిగ్రహణం, పాణిపీడనం, పాణిబంధం, దారోప సంగ్రహణం, దార పరిగ్రహం, దారకర్మ, దార క్రియ జరిగినట్లే ఆమె భావించింది.

పాణి గ్రహణం : గ్రహణం అనగా తీసుకొనుట, స్వీకరించుట, పట్టుకొనుట అని అర్థం. పాణి గ్రహణం అంటే చేయిని పట్టుకొనుట. వధువు కుడి హస్తాన్ని వరుడు కుడి హస్తంతో పట్టుకోవటం పాణిగ్రహణం. అసలు వివాహమంటే ఇదే. జీలకర్ర – బెల్లం, మాంగళ్యధారణ, పాదపీడనం, తలంబ్రాలు ఇవన్నీ కాదు, అవన్నీ ఆనుషంగికాలు. అందుకే రామయణంలో జనక మహారాజు ”ఇయం సీతా మమసుతా సహధర్మ చరీ చవ | ప్రతిచ్ఛ చైనాం భద్రంతే పాణిం గృష్ణీష్వ పానినా|| ” అని రామునితో అంటాడు. పాణిగ్రహణం అంటే వివాహం, కన్యా దానం చేయాలి. దానం చేయటం అంటే చేతిలో విడువాలి కదా కన్య చేతిని వరుని చేతిలో కన్నతండ్రి ఇస్తే వరుడు తీసుకుంటాడు. ఇది ముహూర్తంలో జరగాలి కానీ ఈనాటి కాలంలో పురోహితులు జీలకర్ర బెల్లానికి ఇచ్చిన ప్రాధాన్యం పాణిగ్రహణానికి ఈయుట లేదనే విషయం తెలుసుకోవాలి.

సప్తపది -సఖాసప్తపదాభవ
వరుడు వధువు నడుముపై చేయి వేసి దగ్గరగా తీసుకొని అగ్ని హోత్రమునకు దక్షిణవైపున నిలబడి తూర్పు దిక్కు వైపుగా ఇద్దరూ ముందుగా కుడి అడుగు పెట్టి ఏడడుగులు నడవాలి.
1. ఏకం ఇషే విష్ణుః త్వా అన్వేతు … ఈ మొదటి అడుగుతో విష్ణువు మనిద్దరినీ ఒక్కటి చేయుగాక.
2. ద్వే ఊర్జే విష్ణుః త్వా అన్వేతు…. ఈ రెండవ ఆడుగుతో మనిద్దరకు శక్తి లభించు నట్లు చేయు గాక.
3. త్రీణి వ్రతాయ విష్ణుః త్వా అన్వేతు… ఈ మూడవ అడుగు వివాహ వ్రత సిద్ధి కొరకు విష్ణువు అనుగ్రహించు గాక.
4. చత్వారి మయోభవాయ విష్ణుః త్వా అన్వేతు… ఈ నాలగవ ఆదుగు మనకు ఆనందమును విష్ణువు కలిగించు గాక.
5. పంచ పశుభ్యోవిష్ణు త్వా అన్వేతు.. ఈ ఐదవ ఆదుగు మనకు పశుసంపదను విష్ణువు కలిగించు గాక.
6. షృతుభ్యో విష్ణుః త్వా అన్వేతు… ఈ ఆరవ అడుగు ఆరు ఋతువులు మనకు సుఖమునిచ్చు గాక.
7. సప్తభ్యో హోతాభ్యో విష్ణుః …ఈ ఏడవ అడుగు గృహస్థాశ్రమ ధర్మ నిర్వహణకు విష్ణు అనుగ్రహించు గాక.

స్త్రీ పురుషులు గాంధర్వ వివాహం ఆగలేని కోర్కెతో సంగమాభిలాష ఉదృతమై రమించాలనే కోర్కెతో చేసుకొనేది గాంధర్వ వివాహం. స్త్రీ పురుషులు మంచి చెడుల విచక్షణ కలిగి ఉండి ఇష్టపడి పెద్దల అంగీకారం, ప్రమేయము లేక పోయినా తమంత తాముగా రహస్యముగా వివాహం చేసుకొనడాన్ని గాంధర్వ వివాహము అని అంటారు. ఇతః పూర్వము శకుంతల దుష్యంతుల వివాహము ఈ విధము గానే జరిగిగింది. గంధర్వులు, రాజులు, చక్రవర్తులు ఈ విధమైన వివాహము చేసుకునేవారు. గాంధర్వ వివాహం లో స్త్రీ పురుషుల మధ్య ఆగలేని ఆపుకోలేని బలీయమైన పరస్పర శృంగార సంగమ రతికేళి వాంఛతో రతి క్రీడకు సంసిద్ధమై ముందుగా గాంధర్వ వివాహం చేసుకొంటారు ఇద్దరూ.

ఆమెకు తెలుసు పాణిగ్రహణం తర్వాత జరగవలసిన కార్యం శోభనం అని.
ఆమె కంటిపాపలు తత్తరపడుతున్నాయి. జీవితంలో తొలి శోభన కార్యానికి సిద్ధమయ్యే నవ యవ్వన నూత్న వధువులా కన్నెపిల్లలా వుంది ఆమె. మాటలతో చెప్పని రసమయ శృంగార భావం ఇద్దరిలోనూ గుసగుస లాడుతోంది. తనయుని చూపులు ఆమెను నిలువెల్లా తాకుతున్నాయి కాంక్షతో. అతని చూపులు ఆమె లోని అణువణువునూ శిరస్సు నుంచి పాదాల వరకూ నిశితంగా గమనిస్తున్నాయి. అ చూపుల తాకిడికి ఆమె వళ్ళంతా పుత్రుడు తడిమినట్లుంది. కంటి చూపులతోనే ఆమె లోని అణువణువునూ స్పరిస్తున్నాడు.

భారతీదేవి అత్యంత సౌందర్యరాశి.

బాహూ ద్వౌచమృణాలమాస్యకమలం లావణ్యలీలాజలం
శ్రోణీతీర్థ శిలాచ నేత్రశఫరంధమ్మిల్ల శైవాలకమ్
కాన్తాయాః స్తన చక్రవాక యుగలం కన్దర్పబాణానలై
ర్దగ్ధానా మవగాహ నాయ విధినా రమ్యం సరోనిర్మితమ్

ఆమె బాహువులు రెండూ తామరతూండ్లు. ముఖం పద్మం. నీళ్ళు ఆమె శరీరపు లావణ్య ప్రవాహం. పిరుదులు స్నాన ఘట్టాలు. కన్నులు చంచలము లైన బేడిసలు. ముక్తా విభూషిత మైన కేశ బంధం నీటిపై తేలిన నాచు. చన్నుగవ చక్రవాక పక్షుల జంట. మన్మథుని బాణాగ్ని సోకి నిలువెల్లా దహించుకొని పోతున్న ఆర్తులు తాప శాంతికై ఓల లాడేందుకు బ్రహ్మదేవుడు నిర్మించిన సరోవరం ఆమె.

భారతీదేవి అత్యంత అతులిత అసామాన్య అపురూప అనన్య అసాధారణ అమోఘ అనంత అందాల అగణితగుణ సౌందర్య సోయగ శోభన శుభాంగ రతి రమ్య స్వరూప సుకుమార కుసుమ కోమల ప్రౌఢ పొంగుల పరిపూర్ణ పరిణిత ప్రమోద కామమదోన్మతవిలసిత మదన మోహన మనోహరస్త్రీత్వ రూప లలిత లావణ్య సువిశాలమృగనయన ధవళదంత సుధామృతా సుమధురామృతా ధర ద్వయ సుబాహుమూల సుగంధ స్వేదనామృత సుమధురస్వర సుందర సౌభాగ్య సుబాహు సుకర్ణ సుకర మృదుపాద నీల సుదీర్ఘ కేశ కరాళ కుంతల చంచరీక చికుర సుమేధ సహృదయ సులక్షణ సమ్మోహన సుగుణ సంపూర్ణ సువర్ణ సుగంధ శరీర సునంద శశాంకవదనార వింద సరస రసజ్ఞ శుభాంగ నిమ్నోన్మత తనూమధ్యమ మృదు ఘన జఘన విశాల విస్తార కటివలయ విద్యుల్లతా విగ్రహ భార కుచోద్వృత్త కుంభ నితంబ నతనాభి విరిసిన వికస్మిత విస్ఫారిత విశాల సౌగంధికా పుష్పదళాకృత వికచాబ్ద భగాధర ఘనశోభన సుకీల సువిశాల భగమదోన్మతారసామృతభాండ విస్తార నిమ్న తటాక భగక్షేత్ర సర్వాంగ శోభనాలంకార భూషిత ధవళ వస్త్ర శోభిత సరసరసజ్ఞ శృంగార రతికేళీ విలాస సుందరీ మణి.

ఆమె పాదములు లేత చిగురాకువలె మృదువుగాను, ఆమె తొడలు బంగారు రంగుకలిగి అరటి బోదేలవలెను, చేతులు అనురాకాతిలా మనోహరము గాను, కంఠము శంఖమువలెను, ఆమె నడుము ఉన్నట్టా లేనట్టా అన్నట్లు శూన్యముగను, ఆమె భార చన్నులు చనుగుబ్బలు నేత్రపర్వముగాను, ఆమె నుదురు చంద్రవంక వలెను, ఆమె జడ గండు తుమ్మెదల వరుసలవలెను, ఆమె చూపులు మన్మధ బాణముల వలెను కను బొమ్మలు మన్మధుని వింటి కొనలవలెను ఆమె వాక్కులు మనోల్లాసముగాను, ఆమె మోము చంద్రబింబ సమానము గాను ఉండును.

ఆమె మొల ప్రదేశము అత్యంతవిశాలంగా విస్తరించి ఈ భూమిమీది నవ ఖండాల్నీ ఏలటానికి సరిపోయంతగానూ, ఆపై దిట్టమైన ఆమె మడికట్టు జఘనాలు చక్రముల నాజ్ఞాపిస్తున్నట్టుండేవి గానూ, చన్నులను చాలా పెద్దగా ఎంతో ఉన్నతమైనవిగా సృష్టి చేసిన బ్రహ్మ దేవుడు నడుము భాగం దగ్గఱ కొచ్చేసరికి దాన్ని సృష్టి చేయడం మఱచిపోయినట్టున్నాడు.

ఆమె చంచరీక చికుర.(అనగా తుమ్మెదల వంటి నల్లని కేశపాశము కలది)

తత నితంబాభోగ ధవళాంశుకములోని, యంగదట్టపుఁ గావి రంగువలన
శశికాంతమణిపీఠి జాజువాఱఁగఁ గాయ, లుత్తుంగకుచపాళి నత్తమిల్లఁ
దరుణాంగుళీ ధూతతంత్రీస్వనంబుతో, జిలిబిలిపాట ముద్దులు నటింప
నాలాపగతిఁ జొక్కి, యరమోడ్పుఁగనుదోయి, రతిపారవశ్య విభ్రమము దెలుపఁ
బ్రౌఢిఁ బలికించు గీత ప్రబంధములకుఁ
గమ్రకరపంకరుహ రత్న కటక ఝణఝ
ణ ధ్వనిస్ఫూర్తి తాళమానములు గొలుప
నింపు దళుకొత్త వీణ వాయింపుచుండి.

ఒత్తు కొనివచ్చు కటికుచో ద్వృత్తి జూచి
పొలతి తనుమధ్య మెచటికొ తొలగి పోయె
ఉంఢె నేనియు కనబఢ కుంఢు నటవె
ఉథ్ధతుల మథ్య నిరుపేద కుంఢ దరమె!

సృష్టించ గానే ఆమె మేని సింగారాన్ని చూచి మోహంలో పడిపోయాడో ఏమిటో? బ్రహ్మ దేవుడుకి ఇది అలవాటే. సరస్వతిని సృష్టించగానే మోహించి కూతురినే పెళ్లి చేసుకొని ఆమెతో శృంగార రతి కేళి జరిపాడు. ఈ భారతీ దేవిని సృష్టించి భూమికి పంపి ఆమె కోసమే ఆమె కోర్కెలు దీర్చ డానికి వేరొక మగాడికి సాధ్యం కాదని గ్రహించి ఆమె గర్భాన శివలింగ మంత లింగంతో శివుని అంశతో ఆమెకు పుత్రుడిని పుట్టించాడు ఆమె మదనోన్మత శృంగార రతి కేళీ విలాసానికై.

మరో పాట విన్పిస్తుంది.
శివరంజనీ నవ రాగిణీ
శివరంజనీ నవరాగిణీ వినినంతనే
నా తనువులోని అణువణువు కరిగించే అమృతవాహిని ఆ ఆ ఆ
శివరంజని నవరాగిణీ ఆ ఆ ఆ ఆ
రాగాల సిగలోన సిరిమల్లివి…
సంగీత గగనాన జాబిల్లివి రాగాల సిగలోన సిరిమల్లివి…
సంగీత గగనాన జాబిల్లివి ..స్వర సుర ఝురీ తరంగానివి
సరస హృదయ వీణా వాణివి ..శివరంజనీ నవరాగిణీ ఆ ఆ ఆ ఆ
ఆ కనులు పండు వెన్నెల గనులు. ఆ కురులు ఇంద్రనీలాల వనులు
ఆ వదనం అరుణోదయ కమలం.. ఆ అధరం సుమధుర మధుకలశం శివరంజనీ నవరాగిణీ
ఆ జనకుని కొలువున అల్లనసాగే జగన్మోహిని జానకీ
వేణుధరుని రధమారోహించిన విధుషీ మణి రుక్మిణీ
రాశీకృత నవరసమయ జీవన రాగచంద్రికా
లలిత లావణ్య భయద సౌందర్య కలిత చండికా
రావే రావే నా శివరంజనీ మనో రంజనీ రంజనీ
నా రంజనీ నీవే నీవే నాలో పలికే నాదానివీ
నీవే నా దానివీ నా దానివి… నీవే నాదానివీ

చివరలో కొడుకు శృతి కలిపాడు.
నీవే నా దానివీ నా దానివి… నీవే నాదానివీ అంటూ
అమ్మా ఈ పాట వింటుంటే నీ గురించి వ్రాసారేమో అన్పించింది అన్నాడు.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *