సులోచన, రఘు ఇద్దరి శరీరాలు

అలాంటి వాడు రమ్మని పిలిస్తే వెల్లనివారెవరైనా ఉంటారా. వాడితో వెళ్ళిన నేను పార్టీ లో జాయినయ్యి రెండు పెగ్గుల మందు పూర్తి చేశానో లేదో సత్య ఆంటీ ఫోన్. ఫోన్ లేపి హలో అన్నానో లేదో..సత్య ఆంటీ “హలో రఘు అక్కడికెల్లాక ఫోన్ చేయమన్నాగా చేరుకున్నావా పెళ్లి దగ్గరకు”అంది. ఆ “చేరానాంటీ పెళ్లి ఇంకా మొదలవలేదు.అంకుల్ వాల్లు ఎలావున్నారు. ఇంకా ఎవరెవరు ఉన్నారక్కడ”అన్న రఘు మాటలకు సత్య “ఇప్పుడు పరవాలేదు బాబూ బావగారికి కూడా స్పృహ వచ్చింది. కానీ ఓ రెండు రోజులు హాస్పిటల్ లోనే ఉడమన్నారు”అంటుంది. రఘూనే మళ్లీ సరే ఆంటీ నేను పదిగంటలకు అక్కడికి వస్తా నేనొచ్చాక మీరింటికెలుదురు.మళ్లీ పొద్దున్నే వద్దురుగానీ నే మళ్లీ ఫోన్ చేస్తా అని సత్య సమాధానం కూడా వినకుండా కాల్ కట్ చేసి మళ్లీ మిత్రులతో చేరిపోయాడు రఘు.ఏరా విశ్వం చెప్పరా ఇంకేంటి సంగతులు అన్న రఘుమాటాలకు సమాదానంగా తడబడున్న గొంతుతో ఏముందిరా అన్నీ ఫోన్ లో మాట్లాడుతూ ఉన్నాంకదరా కొత్తగా చెప్పేదేముంది అంటూ ఏవేవో కుల్లు జోకులు వేస్తూ పకపకా నవ్వసాగాడు.అతడికి సపోటుగా మిగతావాల్లుకూడా నవ్వుతూ అరే లేటయితుందిరా ఇప్పటికి మూడు బాటిల్స్* ఖాలీ… ఇక్కడే ఉంటే మిగిలినవి కూడా ఖాలీయే.అక్కడ పెళ్లి మొదలయ్యే ఉంటుంది. అలా అందరం పెళ్లి మండపం చేరుకునే సరికి అప్పటికే మండపం నిండా బంధువులతో కలకలలాడుతూ ఉంది. ఎక్కడ చూసినా రంగు రంగుల చిలకలే.కానీ ఏం లాభం మనోల్లు తాగున్నారు.నోరు తెరిచి ఏదైనా మాట్లాడితే ఈ విశ్వం గాడు ఎక్కడికి లాక్కెలతాడో అన్న భయంతో కాంగా ఉండాల్సొచ్చింది.పెళ్లి అయిపోగానే తినేసి లలిత్ కి చెప్పి రేపు ఉదయమే ఇంటికొస్తానని నా లగేజ్ కూడా వాడికే అప్పజెప్పి నాక్కాస్త పనుందని మనోల్లకి చెప్పకని తెలిస్తే వెల్లనివ్వరని మిగిలిన వాల్లెవరికీ చెప్పకుండా హాస్పిటల్ కి చేరుకున్నాను. అప్పటికి టైం పది నలభై. లేటైపోయింది అనుకుంటూ లోనకెల్లాను.అక్కడ సులోచన ఆంటీ ఒకతే ఉంది.సత్య చిన్నోడితో ఇక్కడ ఇబ్బంది అని తనూ,రాణి ఇంటికి వెళ్ళారు అని చెప్పింది సులోచన.నేనెల్లి ఆంటీ ఏమైనా తిన్నారా అంటే ఆ తిన్నా రఘూ పెళ్లి బాగా జరిగిందా అంది.అక్కడే క్యాజువాలిటీలో మేము మాట్లాడుతూ ఉంటే పేషెంట్లకు నిద్ర భంగమని రిసెప్షన్ వైపు వెల్లి అక్కడ ఉన్న కుర్చీలలో కూర్చొని మాట్లాడుతూ ఉన్నాం.కానీ తనతో ఏం మాట్లాడితే మరేమర్థం చేసుకుంటుందోనని ఆంటీ టీ తాగుదామా అన్నా.తను ఆ అవును రఘు నాక్కూడా కాస్త తలనొప్పి గా ఉంది పద అంది. ఇద్దరం బయటికి వెళ్లి హోటల్లో టీ తాగి లోనకొచ్చాము.నేను ఆంటీతో చెప్పి మళ్లీ బయటికి వెళ్లి ఒక సిగరెట్ తీసుకొని ముట్టించి ఓ దమ్ము లాగి ఆ తరువాత సత్య ఆంటీకి కాల్ చేసా.హలో రఘు ఏంటి ఈ టైంలో అంటూ నిద్ర మబ్బులో మత్తుగా మాట్లాడే సరికి నాకప్పటివరకు లేని ఒక ఆలోచన. సత్యా.అని హస్కీగా పిలిచేసా…అంతే…! ఏంటిరా పిలుపులో తేడా ఉంది ఏంది సంగతి హా.అంటూ అవతలివైపు గొంతు.నిన్ను చూడాలనుంది.ఇప్పడా..కుదరదు పొద్దున్నే హాస్పిటల్ కి వస్తాగా.అదికాదు నేనిప్పుడే చూడాలి నిన్ను. అంటూ సిగరెట్ మరొక దమ్ము లాగి మరేం మాట్లాడకు నేను వస్తున్నా.అంటూ కాల్ కట్చేశా.ఆ తరువాత మిగిలిన సిగరెట్ తాగేసి లోనకెల్లా అక్కడ రిసెప్షన్లో సులోచన ఆంటీ ఏదో ఆలోచిస్తుంది.అయితే ఇక్కడ సులోచన ఆలోచనలు మరో విధంగా ఉన్నాయి. ఒక్క రోజు పరిచయం తోనే మాకోసం ఇంతగా ఆలోచిస్తున్నాడే మరి ఎప్పుడూ మాతో కలిసుంటే…ఆ ఆలోచన రావడమే తడువు తన మనస్సులో రఘు స్థానం ఎక్కడో నిలిచిపోయింది. తను నా అల్లుడైతే ..ఇంతకంటే మంచివాన్ని నాకూతురుకి భర్తగా తీసుకు రాగలమా..అప్పుడే మరో శంఖ.అదేంటంటే రాత్రి సత్యతో అతడిని చూస్తే అతడిదివరకే ఎంతోమందికి తనపక్కలో చోటిచ్చాడనిపిస్తుంది.కానీ తెలుసుకోవడమెలా..అని ఆలోచిస్తున్న సులోచనకి రాత్రి జరిగింది ఒకసారి కళ్ళముందు తిరిగేసరికి ఇందాక ఏదేదో ఆలోచిస్తున్న సులోచనకి రఘు మొడ్డ కళ్ల ముందు మెదిలేసరికి ఒక్కసారిగా ఒళ్లు జలదరించింది. అంతే మళ్లీ మల్లీ అదే రూపం తన కళ్ల ముందు ప్రత్యక్షమై తన ఒంట్లో ఏదో తెలీని ప్రకంపం.తనిలా ఆలోచనలో ఉండగానే రఘు లోనకొచ్చి తను కూర్చున్న దగ్గరకు వచ్చి ఆంటీ అని పిలవగానే ఏదో ఆలోచిస్తూ కంగారుగా లేచేసరికి పైటజారి సులోచన రెండు నిండు కుండలు దర్శనమిచేసరికి రఘు అంతటి అందాలని నోరెల్లబెట్టి చూస్తుండిపోయాడు అలాగే…కింద టెంటు లేపేసి.తనిలా ఆలోచనలో ఉండగానే రఘు లోనకొచ్చి తను కూర్చున్న దగ్గరకు వచ్చి ఆంటీ అని పిలవగానే ఏదో ఆలోచిస్తూ కంగారుగా లేచేసరికి పైటజారి సులోచన రెండు నిండు కుండలు దర్శనమిచేసరికి రఘు అంతటి అందాలని నోరెల్లబెట్టి చూస్తుండిపోయాడు అలాగే…కింద టెంటు లేపేసి.అప్పటికే రఘు గురించిన ఆలోచనలతో మనస్సు నిలవక ఆ క్షణానే మళ్లీ తన లోలోపల అంతతొందరగా అతనికి లొంగిపోతే తనను చులకనగా చూసే అవకాశం ఉందని చూద్దాం అతనెంతవరకు వెల్లగలడో అని మనస్సులోనే తన కోరికను అనుచుకొని అప్పుడే ఈ లోకంలోకొస్తూ ఆ చెప్పు బాబూ అంది.అయితే ఇక్కడ రఘు ఏదో వంకతో వాల్ల ఇంటి అడ్రస్ అడిగి రాత్రంతా సత్యతో జాగారం చేద్దామని అనుకున్నా. లోనకొచ్చి సులోచన రెండు కలషాలను చూసాక మనస్సులో అనుకున్న జాగారం తప్పకుండా చేయాల్సిందే కానీ సత్య ఆంటీతో కాదు సులోచన ఆంటీతో అని నిర్ణయించుకున్నాడు.కానీ ఎలా..అవిడసలే సూర్యకాంతం. తేడా వస్తే ఆయుధం లేకుండా మాటలతోనే చంపేయగలదు.కానీ మనస్సు నిలవడం లేదు. తనలా ఆలోచిస్తూ ఉండగానే సులోచన రఘూ అని పిలిస్తే ఈ లోకంలోకొచ్చి హా.ఆంటీ చెప్పండి అటున్నాడు తత్తరపాటుతో..అదే బాబూ తలనొప్పి తగ్గడం లేదు ఏవైనా మందుబిల్లలు తెస్తావేమోనని..మాట మధ్యలోనే మింగేసింది. ఇప్పుడే తెస్తానని రఘు వాళ్లు కూర్చున్న అటుపక్కన ఉన్న షాపులో మందుబిల్లలు ఒక వాటర్బాటిల్ తెచ్చి సులోచన కిచ్చి వేసుకోడాంటీ పది నిమిషాలలో తగ్గుతుంది అంటూ ఎక్కువగా ఆలోచించకండాంటీ అంతా తొందరగానే సర్దుకుంటుంది అన్నాడు. అతడు దేనిగురించి అంటున్నాడొ మొదట అర్ధం కాకపోయినా తరువాత అర్థమయ్యే సరికి అబ్బాయి నేననుకున్నంత చెడ్డవాడేమీ కాదనిపించింది సులోచనకి. మాత్రలు వేసుకొని అటూ ఇటూ ఏదో వెదుకుతున్న సులోచనకి అడ్డు పడుతూ ఏం కావాలి ఆంటీ అని రఘు అడిగితే అదే బాబూ ఇప్పుడే మందు బిళ్లలు వేసుకున్నాగా కొద్దిసేపు పడుకుందామని చూస్తున్న అంది.
ఆ పక్కన ఆయా కనబడితే ఆవిడని అడిగి అటుపక్కన ఉన్న సింగిల్ పేషెంటు అబ్జర్వేషన్ రూం చూపించి మూడు గంటలకు డాక్టరు గారు వస్తారు అప్పటి వరకూ అందులో పడుకోమనండి.డాక్టరు వచ్చే సరికి ఆ రూంలో ఎవరూ ఉండకూడదు.ఎందుకంటే నాపై కోప్పడతారు.ఆ తరువాత పేషెంటు దగ్గర ఒకరు మాత్రమే ఉండాలి. ఎక్కువ మందిని ఉండనీయరు లోపల. ఇక్కడ రిసెప్షన్ పక్కన ఇంకొకరు ఉండండి అనిచెప్పి ఆ రూం తాళం తీసి వెళ్లి పోయి మళ్లీ పడుకుంది. అప్పటికి టైం పదకొండున్నర దాటింది. రఘు ఆంటీ ఒప్పుకుంటే మూడు గంటలు, మూడు షోలు, మూడు భంగిమలలో…ఆహా..ఏమిరా రఘూ నీ అదృష్టం అని మనస్సులో అనుకొని తనని ఒప్పించటం ఎలా అనుకుంటూ మీరిక్కడ పడుకోండి ఆంటీ నేను బయట కుర్చీలో పడుకుంటా అన్నాడు..కానీ మనస్సులో మాత్రం సులోచన తనను ఉండమంటే బాగున్ను దేవుడా. అనుకున్నాడు. అతడి మాటలు ఆ దేవుడు విన్నాడో లేక సులోచన సిక్స్త్ సెన్స్ పనిచేసిందో కానీ బాబూ ఒంటరిగా ఉండటం అంటే నాకు చాలా భయం.నువ్వూ ఇక్కడే పడుకో అంది.కానీ ఆ తరువాత అర్థమైదామెకు తనేమందో.ఎందుకంటే అక్కడ ఉన్నది ఒక్క బెడ్ . ఆపక్కన రెండు కుర్చీలు మాత్రమే ఉన్నాయి. తను బెడ్ పై పడుకుంటే అతనూ..అని ఆలోచిస్తుంది.కానీ రఘుకి మాత్రం చాలు నాకీ అవకాశం ఆతర్వాత ఎలా నరుక్కురావాలో నాకు తెలుసు అన్నట్లుంది. సరే ఆంటీ మీరు పడుకోండి నేనీ కుర్చీలలో పడుకుంటాను ఒక్క రోజు అదీ మరో మూడు గంటలు సర్దుకుంటానులెండి అంటూ రెండు కుర్చీలు ఎదురెదురుగా ఫ్యాన్ కిందకొచ్చేట్టుగా వేసుకుని అందులో సెటిల్ అయ్యడు. సులోచన, రఘు ఇద్దరి శరీరాలు ఆ ఫ్యాను గాలికి కూడా చెమటలు పడుతున్నాయి వారి ఆలోచనలతో.కానీ ముందలికెల్లాలంటే ఏదో సంకోచం. ఎలా అనుకుంటూ సులోచన నిద్దరలోకెల్లిపోయింది.కానీ రఘుకి మాత్రం ఏదైనా ఉపాయం తడితే బాగున్ను అని ఆలోచిస్తునాడు.అదిగొ అప్పుడే ఒక ఆలోచన రావడం దాన్ని అమలు చేయడం వెంట వెంటనే జరిగింది. అయితే రఘు ఆలోచనేంటంటే అంతకు ముందే బాత్రూంలో తన దిగంబర దేహాన్ని ఎలాగో చూసింది. మరొక్కసారి ఆమె ముందు తన కండలు కనబడేటట్లు చేయటం. అంతే మరునిమిషంలో చొక్కా ప్యాంటూ విప్పి ఆ పక్కన పడేసి కుర్చీలలో సెటిల్ అయ్యాడు. ఇప్పుడు రఘు వంటిపై బనీను డ్రాయరు మాత్రమే ఉన్నాయి. రఘు నిద్ర నటిస్తూ సులోచన ఎప్పుడు లేస్తుందా అని ఎదురు చూస్తున్నాడుఇప్పుడు రఘు వంటిపై బనీను డ్రాయరు మాత్రమే ఉన్నాయి. రఘు నిద్ర నటిస్తూ సులోచన ఎప్పుడు లేస్తుందా అని ఎదురు చూస్తున్నాడు.అయితే సులోచన మనస్సులో రఘు చొరవచూపితే బాగున్ను మొదట కాస్త బెట్టుచేసి ఆ తరువాత అతనికి సహకరించాలి అనుకుంటూ ఉంది. కానీ తనకు తెలియదు అతగాడు తన ఒంటిపై బనీను డ్రాయరుతో మాత్రమే ఉన్నాడని.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *